Na enkele weken gevuld met tech en AI was het een verademing om de voorbije twee dagen terug mens te zijn tussen mensen.
Poets- en strijkatelier Annekes Home Assist in Overmere nodigde me uit om hun eindejaarsactiviteit te animeren met een workshop. Wat een genoegen! Geen slides, geen projectoren, …; enkel authentieke intelligentie en veel emotionele intelligentie. Ik had drie groepen met echt nieuwsgierige mensen.
Ik open met het verhaal van Tom, een jongen die gepest wordt op school. Ik coach zijn pa en die vraagt of Tom mag langskomen. Ik ga met de 8 jarige aan de slag en leer hem kennis te maken met de vele mini versietjes van zichzelf : de mini-ikjes. Al gauw lijst hij er tientallen op. Mini-ikjes die hij leuk vindt en andere die hij niet leuk vindt, zoals de bange, de minderwaardige, de schuldige, …. deze dus die naar boven komen wanneer hij gepest wordt. We ontdekken samen wat er gebeurt wanneer we die ikjes laten samenwerken met leukere. En het werkt. Tom voelt zich beter, reageert anders en het pesten stopt.
Dat verhaal opent de deur naar de verborgen schatten in ons zelf. De 150 mni-ikjes die in “ons huis” wonen en die open doen wanneer er een situatie aan de deur klopt. Iedereen beschrijft eerst welk huis ze zouden zijn, mochten ze een huis zijn. We vouwen een origamihuis in papier en iedereen noteert er de drie mini-ikjes op waarvan ze denken dat die héél vaak vlak bij de deur staan om open te doen. Er volgt een aangename interactie tussen de mensen die soms verrast zijn door de mini-ikjes die anderen bij hen zien..
Dan gaan we verder met het inzetten van die ikjes. Een korte uitleg over hoe ons reptielenbrein ons eigenlijk dom maakt wanneer het bloed naar onze ledematen pompt en weg uit ons brein, om ons in staat te stellen te vluchten of te vechten leidt tot een AHA moment: “Ah, daarom dat we vaak iets later denken : ik had dat anders moeten aanpakken”
We vervolgen met een comfortzone-spelletje en verkennen nog meer mini-ikjes die voor comfort kunnen zorgen wanneer nuttig. We leren ook die mini-ikjes te sturen door anders te gaan praten : zo wordt “maar” “en tegelijkertijd” wat leidt tot minder spanning en meer opties in gesprekken: “ik hoor dat je wil dat ik dat nu doe, maar dat gaat niet lukken want ik moet weg” wordt : “ik hoor dat je wil dat ik dat nu doe, en tegelijk merk ik dat ik nu echt weg moet, wat het heel moeilijk maakt…”
We ronden af met wat onze ogen allemaal doen wanneer we spreken. Aan de hand van een fijn spel wordt het meteen duidelijk waar het over gaat en vertrekt iedereen met een andere kijk op “hoe je kijkt”.
Ik liet drie enthousiaste groepen achter die tijdens de komende feestdagen wellicht nog vaak gebruik gaan maken van de gedeelde vaardigheden.
Wil jij er ook meer over leren? Er staat heel veel in mijn boek “Eindelijk Echt Verbinden” – In voorjaar 2026 kan je ook een NLP training bij me komen volgen. Blijf het volgen!